Çocukluğumuzu Unuttuk

Çocukluk yıllarına, hayallerin kurulduğu altın çağ olarak bakıyorum. Henüz ele geçirilmemiş özgür ruhlar, sınırlandırılmamış beyinler… Keşke bizde o halimizle kalabilseydik diye iç geçirmiyor değilim hani 🙂 Neyse ki bizlerde tekrar farkındalığımızı kazandığımız için oldukça mutluyum.

Peki ne oldu ki bize, biz bu durumlara kadar geldik. Kim ne yaptı bize ki, biz böyle olduk? Çevresel şartlardan dolayımı, aile durumuyla mı alakalı yoksa, yoksul bir ailede dünyaya geldiğimiz için mi bizim bu günkü durumumuz… ? tam olarak neyle alakalı? Tabi ki sadece bizimle alakalı.

Hiç tanımadığım insanlara “kendi hayatımızı hayal kurarak değiştirebilir miyiz?” diye sorduğumda aldığım cevaplar hep aynıydı “boş şeyler onlar”, “ne hayaller kurduk ama boş”, “inanma öyle şeylere”… Size ne kadar saçma görünse de, bilin ki o saçma görünen şeyler (hayaller) o kadar değerli ki…

İnsanlar kendi hayallerine bile inanmadıkları için bu durumdalar. Kendi hayalleriyle, kendi öz düşünceleriyle kendi hayatlarını şekillendirdiğinin farkında değiller. İçinde bulundukları şimdiki durumları bile, kendi şaheserleri.

Unutmuşuz çocukluğumuzdaki kendimize olan güveni. Unutmuşuz hayallerle yaşamayı, yeni dünyalar keşfetmeyi. Sadece toplumu bir gölge gibi izler olmuşuz.

Sizde bir gölgeden ibaret olmayın.

Siz bir güneşsiniz, çocukların yüzündeki parlak bir gülümseme siniz hala… Sadece unutuyoruz bunu, çünkü bize unutturmak için herkes elinden geleni yapıyor. Etrafımız sahte duvarlar ve sınırlarla çevrili, bunu aşmak sadece bizim elimizde olan bir şey.

Öyle bir yere geleceksiniz ki… para kazanmak için çalışmayacak, sadece vaktinizi güzel geçireceğiniz şeylerle uğraşacaksınız. Günlerin anlamını yitirdiği, her gününüzün mutlulukla dolu olduğu günler geçireceksiniz. Tüm bunlar birçok insan için gerçekleşti bile. Siz sadece kendi çevrenizde gördüklerinize aldanıyorsunuz. Unutun çevrenizi, bırakın insanları incelemeyi. Kim ne yapmış, ne yapıyor. Sadece kendi içinize odaklanın, emin olun ki sizin geçeceğiniz bu yoldan, bir sürü insan geçti ve geçmeye devam ediyor. Yalnız değilsiniz…

Çocukluğunuzdaki gibi özgür ruhlu olun. Kimseye bir şey ispat etmek zorunda değilsiniz. İstediğiniz kadar başarısız olmuş olun bu sizin hayatınız, kime ne! Herkesten çok kendinize değer verin, zaman ayırın. Gün içinde kendinizle baş başa kalın, kendinizi sevin. Benim sizleri sevdiğim gibi gönül dostlarım.

Diğer kişisel blog yazılarıma göz atmak için lütfen tıklayınız.

Paylaşım